حفاظت آبشاری از کلیدهای مدار

در طراحی سیستم توزیع برق، هماهنگی انتخابی بین مراحل فوقانی و پایینی مدارشکن باید «انتخابی، سریع و حساس» باشد.
گزینش پذیری به هماهنگی بین کلیدهای مدار بالا و پایین مربوط می شود، در حالی که سرعت و حساسیت به ترتیب به ویژگی های خود دستگاه حفاظتی و حالت عملکرد خط مربوط می شود.
اگر کلیدهای مدار بالا و پایین به درستی هماهنگ شوند، مدار خطا را می توان به طور انتخابی حذف کرد تا اطمینان حاصل شود که سایر مدارهای بدون عیب سیستم توزیع برق به کار خود ادامه می دهند. برعکس، قابلیت اطمینان سیستم توزیع برق را تحت تاثیر قرار می دهد.
حفاظت آبشاری کاربرد خاص مشخصه های محدود کننده جریان قطع کننده مدار است و اصل اصلی آن استفاده از اثر محدود کننده جریان مدار قطع کننده بالایی است و هنگام انتخاب مدار شکن پایین تر، می توان مدار شکن با ظرفیت قطع کمتر را انتخاب کرد. برای دستیابی به هدف کاهش هزینه ها و صرفه جویی در هزینه ها انتخاب شده است.
قطع کننده مدار محدود کننده جریان بالایی QF1 می تواند حداکثر جریان اتصال کوتاه مورد انتظار را در محل نصب خود قطع کند، زیرا قطع کننده های مدار مراحل بالا و پایین در سیستم توزیع برق به صورت سری نصب می شوند، زمانی که یک اتصال کوتاه در خروجی رخ می دهد. در مرحله پایین تر و قطع کننده مدار QF2، مقدار واقعی جریان اتصال کوتاه بسیار کمتر از جریان اتصال کوتاه مورد انتظار در مرحله فوقانی به دلیل اثر محدود کننده جریان است. قطع کننده مدار بالایی QF1؛
به عبارت دیگر، ظرفیت قطعی کلید قطع کننده مدار پایین QF2 با کمک قطع کننده مدار بالایی QF1 بسیار افزایش می یابد که از ظرفیت قطعی نامی آن فراتر می رود. همچنین شرایط خاصی برای این حفاظت آبشاری وجود دارد، مانند مدارهای مجاور نباید بارهای مهمی داشته باشند (زیرا وقتی QF1 مدار QF3 را خاموش می کند، برق نیز قطع می شود) و مقدار تنظیم آنی QF1 و مقدار تنظیم لحظه ای QF2 نیز باید به درستی مطابقت داده شود. داده های آبشاری را فقط می توان به صورت تجربی تعیین کرد، و انتخاب جفت گیری کلیدهای مدار بالا و پایین را تنها می توان توسط سازنده قطع کننده مدار تعیین کرد.